Cape Town

Endelig er den etterlengta ferien begynt. Varmegrader no etter 13 månder og fruen på plass i Cape Town, kan livet bli betre.

Leigebil i Camps Bay. Hadde vore moro, men no er det godt med ein halvliter og, så eg vel og pleia helsa. For det og sitja på feil side i bilen er ein ting men i tillegg køyre på feil side og, nei der går grensa.

Fruen på stranda i Camps Bay. Ca +30

Utsikt til Cape Town på veg opp til Table Mountain. Etter og ha vore her som sjømann tidligare, 5 ganger, på 70 talet har det skjedd store forandringar. Det er heilt umulig og kjenna seg att.

jan

Endelig heimreise

Hei og hå endelig kom den etterlengta heimreisa. Over er bilde av ein glad gjeng som no endelig etter godt 13 månader, 8 mnd + 6 dagar av dei i isolasjon, endelig kan snu nasen heim. Vi vart frakta med Trollbussen ( slede med montert benker) ut til flyplassen og det vart markert med noko sprudlande godt, så det var ein glad gjeng som tok farvel med summartemet.

No er det rett før eg går inn i Ilusjyn 76 for og sitja i lasterommet og sova i vel 6 timar. Det fyrste vi får utlevert er øyreproppar og så kjem serveringa, eitt mentoldrops på alle mann. Det skal liksom vera det siste måltid på antarktis. Ja ein kan lura på kor det bære henn, men det gjekk bra denne gange og, vi kom til Cape Towen.

Endelig i Cape Town. Skal seia det var godt og kjenna varmegrader att. Kom inn kl 0630 så det var berre og få seg frukost og så stupa til sengs. Sto opp kl 11.00 sprang ut ok kjøpte eitt kontantkort og 6 lange pils, ringde så Ingrid og sa at alt var vel. Tok ein joggetur på ca 7km og site no og kompenserar for væsketapet.

jan

Fimbul

Endelig vart vi no ferdige med brøytinga på flyplassen og no får vi håpa at værgudane er på vår side så vi slepp ut att på ei stund.
Dagane går no med og klargjera utstyr som skal på forskningstur ut på Fimbulisen i summarsesongen.
På bilde over er vi i gang med og dra to sledar inn i varme og kaldgarasjen. Den bakarste er ei teltvogn som skal innredast som kjøkken og soverom. Denne koblar vi av i kaltgarasjen, mens den andre skal inn i varmegarasjen. Det er eitt 400v aggregat og ei lita verkstadbu.

No er vi innkommne og det gjekk som gnistane fauk. Inn måtte det og det gjekk bra.

jan

Fuglar

Våren nærmar seg no med raske skritt i Antarktis. No har vi endelig ein sikker bekreftelse på fugleobservasjon.
Det heile starta etter at ein av oss overvinterane var på søndagstur (4-10) i Vassdalen og kom halsande heim med bilde av ein fugl. Bilde blei nøye undersøkt, og onde tunger meinte det var berre eitt rusk på linsa.
Den 7-10 var underskrevne ute på isen og styrde med nokre fuelconteinerar og blei oppmerksom på to Antarktispetrell høgt på himmelen, men utan foto blei det berre med praten.
Men den 10-10 kom den endelige bekreftelsen, 3stk med same observasjon og bildedokkumentasjon etter ein kjempetur på Buddamagen.
Endelig var all tvil borte, det var no fugleliv på Troll og vi går mot lysare tider.

jan

Snø rydding

Ja, her går det stortsett berre i brøyting på flyplassen. Fram og tilbake 100 meter brei og 3000 meter lang, skal seia det går unna.
Vi hadde brøytt ca halve flyplassen til helga og var godt nøgde. Mandag var det eit 2 timars vidieo møte med innstitutet i Tromsø, det gjekk på planlegging av sommersesongen. Så den dagen hadde vi opphold på brøytinga.
Tirsdagen starta vi opp med nytt pågangsmot. Jau, pina deg, vi kom ca eitt par km ut mot flyplassen då det sette til med storm. Vi såg ingen ting og måtte berre snu, og innatt bar det.
Føyka var så tett at vi måtte køyre etter GPS.
Den dagen gjekk føyken.

Her er 900m ferdig brøytt for andre gang

Onsdagen klårna det opp att. Vi stupte i køyretøya, men skuffelsen var stor når vi entra flyplassen. Det var meir snø no enn når vi starta brøytinga. Så no var det berre og setja i gang ei lydbok og begynna og flytta på snøen att. Det går no i Snorre Sturlason og norsk kongesaga. Maken til herjing og dreping, og detta skal vi væra stolte av. Men ken kan tru at Harald Hårfagre kjem frå Leikanger nærmare bestemd Husabø. (Kanskje Baldershagen).

Fint er det når været stemmer.

jan

Flyplassbrøyting

Hei og hå folkens, ja no nærmar det seg heimreise. Tirsdag denne veka byrja vi og brøyta flyplassen. Og det er litt av ein jobb, 3000 meter lang og 100 meter brei og med eitt snitt på 15cm snødjupn kan de tenkja at det er mange kubikk med snø som skal flyttast. I tillegg må vi brøyta snøen 50 til 100 meter utforbi flyplassen og fordela den utover, dette for og hindra skavelvirkning når det bles. På bilde over har vi brøyta over ein gang og skal til for andre gang og då er vi nede på isen.

Dette er det nye skjæret på hjullastaren, det rommar ca 15 kubikkmeter med snø. Det er eit Gjerstadskjær som har bevegelige venger desse kan slåast saman og ein kan skyva snøen over store strekningar. Saman med Volvo hjulastaren er dette eit fantastisk redskap til snørydding.

Brøytemanskap med utstryet oppstilt. Meg til venstre Dag i midten og Øyvind til høgre.

jan

Tur kassar

Laurdag 26.september tenkte eg at eg skulle prøva og nå alle turkassane på ein dag. Det hadde vore moro og fått navnet sitt på same dato i alle bøkene. Bøkene (turkassane) er plassert som her: Grotlia, Volkoskogogora, Trollhaugen, Nonnenshøgda og Sofietoppen.
Eg sette i gang kl 10,00 og venta ikkje og væra inne på Troll att før kl 21,00.

Her er eg kommen opp på Volkoskogogoratopp, med ei fantastisk ytsyn innover sydpolplatået.


No kan de sjå ned att til Trolltoppen og Nonnenshøgda med Sofietoppen i det fjerne.

På veg heim frå Sofietoppen passerte eg denne karen, han hadde nok overvintra han og men med eitt anna resultat enn vi som har det godt og varmt på stasjonen, naturen her i antarktis er ubarmhjertig.

Eg runda hjørna på stasjonen kl 18.00 nøyaktig, 3 timar føre skjema, så eg må tru formen er på topp.

jan